Kraków - osobliwości..
Smocza JamaCzy jest ktoś, kto nie wierzy w Wawelskiego Smoka? Powinien odwiedzić Smoczą Jamę, gdyż to "niezbity dowód" na to, że niegdyś Gród Kraka rzeczywiście był niepokojony przez to przerażające stworzenie. Bo niby skąd wewnątrz wzgórza taka jaskinia? Pamiętajmy - jak mówi stare przysłowie - w każdej legendzie jest ziarnko prawdy. Bez względu jednak na to czy damy posłuch tej słynnej krakowskiej opowieści o smoku, czy też wsadzimy ją między bajki, to Smoczą Jamę i tak warto zwiedzić, ponieważ jest to jedna z największych osobliwości i atrakcji Wawelu.
Chociaż jaskinia dokładnie zbadana została dopiero w latach 90. XX wieku, kiedy to przebito się ostatecznie do wszystkich korytarzy, to przecież Smocza Jama znana była ludziom od bardzo dawna. Wspominał o niej już Wincenty Kadłubek, któremu zawdzięczamy legendę o Wawelskim Smoku, gdyż to właśnie on umieścił tę opowieść w swojej kronice z przełomu XII i XIII wieku. Opisane są tam dzieje króla Grakcha (Kraka) i jego synów, którzy rozprawiają się z nękającą miasto bestią mieszkającą w pieczarze u stóp Wzgórza. Nieco zmienioną wersję legendy podaje znany polski kronikarz, Jan Długosz, a wersję najpopularniejszą zawdzięczamy z kolei Marcinowi Bielskiemu i jego synowi Joachimowi , którzy w XVI wieku wprowadzili do niej postać dzielnego szewca Skuby. Jak wykorzystywana była ta grota bezpośrednio po zgładzeniu smoka - nie wiadomo. Wiemy natomiast, że w II połowie wieku XVI, Zygmunt II August nakazał zamurować jej otwory, gdyż jaskinię zamieszkiwali włóczędzy i żebracy, a nie było to z pewnością odpowiednie sąsiedztwo dla króla. Nie na długo jednak udało się ograniczyć dostęp do groty i już wkrótce prosperowała tam słynna karczma opisana przez Jana Andrzeja Morsztyna. Później Smocza Jama była kilkakrotnie zamurowywana i na powrót udostępniana. Pod względem naukowym zaś zaczęto się nią interesować w XIX wieku, kiedy też zaczęto myśleć o niej jako o atrakcji, którą można pokazywać np. przyjezdnym. Zabezpieczenia i schody zawdzięczamy stacjonującym podczas zaborów w koszarach na Wzgórzu wojskom austriackim. W 1918 roku Jama uzyskała oświetlenie elektryczne. Lata powojenne przyniosły kolejne badania smoczej Jamy i zdobywanie następnych, nieznanych dotąd korytarzy. Ustalono ostatecznie trasę turystyczną, co uczyniło z jaskini wielką atrakcję, którą uświetniła postawiona w 1972 roku rzeźba Smoka Wawelskiego autorstwa znanego rzeźbiarza krakowskiego, prof. Bolesława Chromego. Figura zasilana jest gazem ziemnym, dzięki czemu smok może ziać ogniem, co wzbudza podziw i zainteresowanie, szczególnie najmłodszych turystów. Smocza Jama do dziś jest wielką atrakcją, o której słyszeli wszyscy Polacy, nawet ci, którzy nigdy w Krakowie nie byli. Do popularności jaskini przyczyniła się między innymi znana powieść dla najmłodszych "Porwanie Baltazara Gąbki" Stanisława Pagaczewskiego (1965), na podstawie której powstał kultowy serial animowany. Akcja serialu rozpoczyna się właśnie w Smoczej Jamie. |
Kraków zabytki i nie tylko
 Kraków na skróty
transport i komunikacja
nocleg w krakowie
cafes & restaurants
  |
krakow4you.com |
Ta legendarna krakowska pieczara jest jaskinią krasową u podnóża Wzgórza Wawelskiego, która liczy sobie 276 m długości - zwiedzającym udostępnia się jednak jedynie 81 m wyznaczonej trasy turystycznej. Do jaskini dostać się można z terenu tarasów widokowych znajdujących się na Wzgórzu, nieopodal Baszty Złodziejskiej, trzeba jednak pokonać kręcone schody o długości ok. 21 m. Schody są wąskie i schodząc po nich może się nieźle zakręcić w głowie, ale na szczęście trasa jest jednokierunkowa, co znacznie ułatwia przemieszczanie się w tych warunkach. Po pokonaniu schodów otwierają się przed zwiedzającymi trzy udostępnione komory, z których największa liczy sobie 25 m długości i 10 m wysokości. Uwagę przykuwają ceglane mury i filary, które czynią pieczarę bardziej "okiełznaną przez człowieka". Turyści nie mogą zwiedzić całej jaskini - pozostałe dwa ciągi korytarzy, w których zamieszkuje m.in. rzadki skorupiak Studniczek tatrzański, są dostępne tylko dla badaczy i grotołazów (dla tych drugich jedynie po uzyskaniu specjalnego pozwolenia). Trasa turystyczna kończy się poza obrębem murów zamku, na Bulwarach Wiślanych, a przy wyjściu czeka na zwiedzających ziejący ogniem posąg Wawelskiego Smoka.