Kraków - dzielnice..
Stare Miasto
Krakowskie korzenie sięgają aż VIII wieku, kiedy to rozpoczął się proces formowania Państwa Wiślan. Z tego to okresu pochodzą relikty potężnego, okalającego całe wawelskie wzgórze wału ziemnego konstrukcji izbicowej. Natomiast na terenie dzisiejszych ulic Kanoniczej i Grodzkiej odkryto pozostałości osady Wislan. Osada ta, istniejąca co najmniej od początku IX w., była otoczona potężną palisadą dębową i okolona od strony obecnych ulic Straszewskiego i św. Gertrudy odnogą Wisły. Z tego okresu pochodzą także resztki budynków mieszkalnych i zakładów rzemieślniczych (gdzie topiono i obrabiano metale kolorowe, które zachowały się w okolicy Rynku Głównego. Natomiast kościołem św. Wojciecha zlokalizowano relikty drewnianej świątyni. W tamtych czasach Wisła rozdzielała się na wiele odnóg, tworząc w dzisiejszym centrum miasta kilka wysepek. Na pewno taką wysepką był Kazimierz, możliwe jest również, że i Wawel oraz teren Rynku Głównego były wysepkami oddzielonym odnogami Wisły, bądź też przekopanymi fosami. Taki oto rysuje nam się obraz Krakowa w czasach "Kiedy Słońce było bogiem".
Natomiast wzmianki o Krakowie nieco lepiej nam znanym pochodzą z drugiej połowy IX wieku. Wiemy, iż Kraków stał się elementem państwa pierwszych Piastów od końca X wieku. W roku 1000 założono biskupstwo i już w niedługim czasie Kraków stał się siedzibą polskich władców. Ówczesne miasto swoimi granicami obejmowało dzisiejsze Stare Miasto, a więc historia Krakowa to równocześnie historia tej dzielnicy. Przechowywano tu insygnia królewskie, a już we wczesnym średniowieczu powstała szkoła katedralna. Za czasów Bolesława Szczodrego i Bolesława Krzywoustego Kraków stał się ważną siedzibą monarszą, a ostatecznie jego znaczenie dla stołeczności Krakowa utrwaliła koronacja Władysława Łokietka w katedrze w 1320 r. (ostatnia koronacja - Augusta III - odbyła się w 1734 r.). Od 1364 roku pod rządami Kazimierza Wielkiego Kraków posiada własny uniwersytet (najstarszy w kraju). Kraków za czasów jagiellonów awansował do roli stolicy rozległej monarchii, co sprzyjało jego rozwojowi kulturalnemu. Tu mieszkali i tworzyli też wielcy artyści.
Uważa się, iż największy rozkwit Starego Miasta nastąpił w epoce renesansu. W stylu renesansu włoskiego została przebudowana m.in. katedra na Wawelu. Prace wykonywali artyści specjalnie do tego celu sprowadzeni z Włoch przez królowa Bone Sforze. Najbardziej charakterystyczną, renesansową częścią Starego Miasta jest ul. Kanonicza.
Na wskutek rozbiorów Kraków znalazł się pod austriackim panowaniem pomimo tego zawsze pozostawał duchową stolicą Polski (działo się tak dlatego, iż Austriacy stosowali mniej restrykcyjną politykę wynarodowienia anektowanych terenów od pozostałych zaborców) . Zabytki Starego Miasta traktowano jako pomniki kultury, wyrażające narodową tożsamość.
XIX wiek wprowadza ogromne zmiany w wizerunku Starego Miasta. Znikają zdewastowane mury miejskie (zachowany został ich północny fragment - Brama Floriańska i Barbakan) , na ich miejsce pojawiają się Planty. Powstaje przepiękny budynek Teatru im. Juliusza Słowackiego na Placu św. Ducha.
W roku 1876 książę Władysław Czartoryski przekazuje miastu swoje zbiory artystyczne i patriotyczne. 3 lata później założono Muzeum Narodowe. Kraków staje się centrum muzealnictwa. W Starym Mieście działali wybitni artyści m.in. Jan Matejko oraz Stanisław Wyspiański. Tu powstawały ruchy niepodległościowe. Po roku 1918 Kraków nie stracił swojej pozycji.
W latach II wojny światowej Stare Miasto, jak i cały Kraków stał się stolicą Generalnego Gubernatorstwa. Niemcy rozpoczęli falę prześladowań ludności żydowskiej, utworzyli obóz koncentracyjny na terenie Płaszowa. Ograbiali muzea z dzieł sztuki , pozamykali szkoły i teatry. Aresztowali i w bestialski sposób zamordowali wielu pracowników uniwersytetu. Dopiero po sześciu latach cierpień przyszedł moment wyzwolenia. Kraków przetrwał ten ponury okres, uniknął losu zniszczonej Warszawy (Niemcy wycofali się z miasta bez walki). Stare Miasto pozostało abyśmy mogli podziwiać piękno naszej dawnej stolicy.
Stare Miasto stale przyciąga turystów z całego świata. Kraków jest jednym z 13 miejsc w Polsce wpisanych na sporządzoną przez UNESCO Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego. Kompleks architektoniczny Starego Miasta przetrwał wszystkie kataklizmy przeszłości i zachował niezmieniony układ od czasów średniowiecza.
Przez cały rok jest tutaj gwarno i tłoczno. Są tu tłumy turystów, niestrudzone kwiaciarki oraz rząd czekających na gości dorożek. Miejsce to tętni życiem o każdej porze dnia.
Rynek Główny powstał w 1257 roku, jest to kwadrat o wymiarach 200 x 200 m. Jednocześnie jest to jeden z największych placów w Europie. Mieści się tu wieża ratuszowa, trzy kościoły, Sukiennice i pomnik Adama Mickiewicza. Przy nim można wysłuchać, co godzinę, hejnału z wieży Mariackiej.
Znajduje się tu mnóstwo kawiarni, pubów i klubów mieszczących się w średniowiecznych podziemiach i piwnicach. Odbywają się tu liczne imprezy kulturalne, koncerty i wystawy.